Muzeum Kraju Wiejsiejskiego

Budynek, w którym mieści się Muzeum Kraju Wiejsiejskiego, niegdyś należał do handlarza narodowości żydowskiej B. Rudo. Dom został zbudowany po pożarze w 1925 r. B. Rudo urządził w nim piekarnię. Ludzie miasta długo pamiętali, że chleb upieczony w tej piekarni był niezwykle smaczny. W 1941 r. gospodarz domu został pochwycony i wyprowadzony  przez Niemców. Od tego czasu nikt nie widział Rudo. Później zaczęli gospodarzyć tutaj Niemcy. W powojennych czasach miał tu swoją siedzibę Komitet Wykonawczy w Wiejsiejach, a potem budynek oddano szkole średniej, gdzie odbywały się lekcje.

W dniu 16 lutego 1998 r. dzięki staraniom nauczycieli Szkoły średniej w Wiejsiejach  założono Muzeum Kraju Wiejsiejskiego, a w 2006 r. stał się on oddziałem Muzeum Łoździejszyzny.  

W Muzeum mogą Państwo zapoznać się z historią miasteczka i jego okolic, zasługami lekarza okulisty, twórcy międzynarodowego języka esperanto Ludwika Łazarza Zamenhofa – właśnie tutaj w 1885 r. zakończył on prace nad jego tworzeniem. Poznają biografie i działalność znanych rodaków – organisty i kompozytora Juozasa Neimontasa oraz poety Sigitasa Gedy. Można tu również zobaczyć szkolną ławę z 6–8 dziesięcioleci XX w. i szkolne uniformy, a tak[e zapoznać się z rozwojem oświaty w Wiejsiejach. W Muzeum eksponowany jest strój ludowy oraz wiele innych wartościowych rzeczy: od łuczyw po pierwsze telefony komórkowe.

Imprezy. W Muzeum prowadzone są zajęcia edukacyjne z zakresu etnokultury i historii, nietradycyjne lekcje. Organizowane są też wystawy i ich prezentacje, wieczorki literackie, spotkania ze znanymi ludzi Wiejsiejskiego Kraju.

Zajęcia edukacyjne.

Zajęcia edukacyjne pt. „Pojawienie się dzwonu i jego przeznaczenie w życiu człowieka” („Varpo atsiradimas ir jo paskirtis žmogaus gyvenime”) skierowane są do uczniów. Uczniowie zostają zapoznani z historią dzwonu i jego przeznaczeniem. Otrzymują oni praktyczne zadanie polegające na narysowaniu dzwonu lub jego ulepieniu.

W trakcie zajęć pt. „Dzukijski strój narodowy” („Dzūkijos tautinis kostiumas”) uczestnicy zapoznają się ze strojami ludowymi regionów Litwy, ich różnicami i podobieństwami. Zostaje zwrócona uwaga na odrębność stroju regionu dzukijskiego. Uczestnicy uczą się, jak należy wiązać krajkę, krawat lub apaszkę. Podczas zadań twórczych zajmują się rysowaniem i kolorowaniem oddzielnych części stroju, a także wykonują inne zadania praktyczne.

Podczas zajęć edukacyjnych pt. „Na skorupce jajka mieszczą się wszystkie litewskie wzory ludowe” („Ant kiaušinio lukšto telpa visi lietuvių liaudies raštai”) uczestnicy poznają historię pojawienia się pisanek oraz sposoby ich barwienia. Każdy uczestnik ozdabia jajko woskiem, a następnie je maluje.

W czasie zajęć edukacyjnych pt. „Kalendarzowe święta  i ich obyczaje” („Kalendorinės šventės ir jų papročiai”) uczestnicy zapoznają się ze świętami kalendarzowymi w kole roku, ich obyczajami, wróżbami związanymi z poszczególnymi świętami, przepowiadaniem. W formie dialogu wyjaśniamy, jak obyczaje są przestrzegane dzisiaj.

„Dziecięce wieczory zimą w czasach olejowej lampy“ („Vaikų vakarai žiemą žibalinės lempos laikais”). W czasie dialogu i dyskusji wyjaśniamy, co robiły dzieci w czasie długich zimowych wieczorów: jakie prace wykonywały, jakie miały rozrywki i atrakcje.

Informacje dla zwiedzającego.

Zwiedzanie muzeum i programy edukacyjne są bezpłatne.

Zamówienie programów edukacyjnych i wycieczek możliwe pod::

Tel.: +370 318 56535;

E. poczta: regina.kaveckiene@lazdijumuziejus.lt

 

Nuotraukų galerija